Parafia

Zaproszenie

 Aktualności  Możliwość komentowania Zaproszenie została wyłączona
Lip 312021
 

 

Jako kustosz Sanktuarium św. Jacka w Kamieniu Śląskim, serdecznie zapraszam do udziału w uroczystościach patronalnych ku czci św. Jacka, patrona Metropolii Górnośląskiej w Kamieniu Śląskim, połączonych z Pielgrzymką Rodzin. 

Program metropolitalnych uroczystości odpustowych przedstawia się następująco: 

Program uroczystości odpustowych przedstawia się następująco: 

Sobota – 7 sierpnia 

godz. 17.00 Koncert Miejskiej Młodzieżowej Orkiestry Dętej z Gogolina 

(na placu przed Sanktuarium św. Jacka) 

godz. 18.00 Msza św. pontyfikalna ku czci św. Jacka wraz z nieszporami (na placu przed Sanktuarium św. Jacka) Przewodniczy J.E. Ks. Bp Andrzej Czaja 

Niedziela – 8 sierpnia (uroczystości metropolitalne) 

godz. 10.00 Modlitwa wprowadzająca w uroczystość odpustową ku czci św. Jacka 

godz. 11.00 Uroczysta odpustowa suma pontyfikalna ku czci św. Jacka 

(na placu przed Sanktuarium św. Jacka) 

Przewodniczy J.E. Ks. Abp Alfons Nossol 

Procesja teoforyczna do Sanktuarium św. Jacka 

godz. 14.30 Występ Orkiestry Dętej Górażdże Cement S.A. 

(na placu przed Sanktuarium św. Jacka) 

godz. 15.00 Konferencja o rodzinie – Ks. prałat dr Jerzy Dzierżanowski 

Uroczyste nabożeństwo do Świętej Rodziny o opiekę nad naszymi rodzinami, z procesją teoforyczną do Sanktuarium św. Jacka (na placu przed Sanktuarium św. Jacka) Przewodniczy J.E. Ks. Bp Andrzej Czaja 

Z wyrazami szacunku i z kapłańskim pozdrowieniem 

ks. prałat dr Albert Glaeser 

kustosz Sanktuarium św. Jacka w Kamieniu Śląskim 

 Zamieszczone przez o 14:28

+ Piotr MUSIOŁ

 Pogrzeby  Możliwość komentowania + Piotr MUSIOŁ została wyłączona
Lip 292021
 

Zmarł śp. Piotr Musioł, lat 65, zam. ul. Tuwima 34.

Pogrzeb w sobotę 31.07 o godz. 10:00.

Wieczny odpoczynek racz mu dać Panie…

 Zamieszczone przez o 16:40

+ Edyta KRYTENKO

 Pogrzeby  Możliwość komentowania + Edyta KRYTENKO została wyłączona
Lip 292021
 

Zmarła śp. Edyta Krytenko, lat 79, zam. ul. Katowicka.

Pogrzeb w piątek 30.07 o godz. 12:00.

Wieczny odpoczynek racz jej dać Panie…

 Zamieszczone przez o 08:08

+ Roman KOLAS

 Pogrzeby  Możliwość komentowania + Roman KOLAS została wyłączona
Lip 292021
 

Zmarł śp. Roman Kolas, lat 68, zam. ul. Reja, Mysłowice.

Pogrzeb w piątek 30.07 o godz. 10:00.

Wieczny odpoczynek racz mu dać Panie…

 Zamieszczone przez o 08:01

Podziękowanie księdza proboszcza

 Aktualności  Możliwość komentowania Podziękowanie księdza proboszcza została wyłączona
Lip 242021
 

Kochani Parafianie!

Choć czuję się spełniony i szczęśliwy jako prezbiter, jako proboszcz, to jednak czas zrobił swoje. Dlatego, już w listopadzie ubiegłego roku, w 30 roku mojego posługiwania w tej Parafii, poprosiłem księdza Arcybiskupa o zwolnienie mnie z funkcji proboszcza i zgodę na przejście na kapłańską emeryturę. Za kilka dni stanie się to faktem.

Przez tych 30 lat byliście moją rodziną. A może nawet więcej niż rodziną. Za to całej Parafii serdecznie dziękuję.

Dziękuję Parafialnej Radzie Duszpasterskiej, posługującym na probostwie i w kościele. Dziękuję Służbie liturgicznej, Szafarzom, architektom, projektantom, budowniczym, wszystkim grupom modlitewnym. Dziękuję obecnym i poprzednim Wikarym. Nie sposób wszystkich wymienić,
ale wszystkich noszę w sercu i za wszystko dziękuję.

Dziękuję Władzom Samorządowym Mysłowic, z którymi współpracowałem, różnym instytucjom, stowarzyszeniom i firmom. Dziękuję Górnikom i Rzemieślnikom.

Za wszystko, co było złe – przepraszam. Proszę o modlitwę za mnie.

ks. Rafał Ryszka

 Zamieszczone przez o 09:23

+ Zofia Dziengielewska

 Pogrzeby  Możliwość komentowania + Zofia Dziengielewska została wyłączona
Lip 192021
 

Zmarła śp. Zofia Dziengielewska, lat 86, zam. ul. Katowicka

Pogrzeb w czwartek 22.07. o godz. 10.00

Wieczny odpoczynek racz jej dać Panie …

 Zamieszczone przez o 17:20

+ Alina Paciej

 Pogrzeby  Możliwość komentowania + Alina Paciej została wyłączona
Lip 192021
 

Zmarła śp. Alina Paciej, lat 70, zam. ul. ks. Bończyka

Pogrzeb w środę 21.07. o godz. 10.00.

Wieczny odpoczynek racz jej dać Panie …

 Zamieszczone przez o 17:18

MODLITWA NA PIERWSZY ŚWIATOWY DZIEŃ DZIADKÓW I OSÓB STARSZYCH

 Aktualności  Możliwość komentowania MODLITWA NA PIERWSZY ŚWIATOWY DZIEŃ DZIADKÓW I OSÓB STARSZYCH została wyłączona
Lip 172021
 

MODLITWA
NA PIERWSZY ŚWIATOWY DZIEŃ DZIADKÓW I OSÓB STARSZYCH

Dziękuję Ci, Panie, za ukojenie w Twojej obecności.
Nawet gdy jestem samotny, jesteś moją nadzieją i moją ufnością,
od mej młodości jesteś moją skałą i twierdzą!
Dziękuję Ci, że dałeś mi rodzinę i pobłogosławiłeś mnie długim życiem.
Dziękuję Ci za chwile radości i trosk, za marzenia już spełnione
i te, które jeszcze przede mną.
Dziękuję Ci za ten czas owocowania na nowo, do którego mnie wzywasz.
Umocnij, o Panie, moją wiarę, uczyń mnie narzędziem Twojego pokoju,
naucz mnie przygarniać tych, którzy cierpią bardziej niż ja, abym nigdy nie przestał marzyć
i opowiadać nowym pokoleniom o Twoich cudach.
Chroń i prowadź papieża Franciszka i cały Kościół, aby światło Ewangelii dotarło do każdego
zakątka ziemi.
Ześlij, o Panie, swego Ducha, aby odnowić świat, aby ucichła burza pandemii,
ubodzy doznali pocieszenia i ustały wszelkie wojny.
Wspieraj mnie w słabości i pomagaj żyć pełnią życia w każdej chwili, którą mi dajesz,
– w pewności, że jesteś ze mną przez wszystkie dni, aż do skończenia świata.
Amen.

 Zamieszczone przez o 09:21

ODPUST ZUPEŁNY

 Aktualności  Możliwość komentowania ODPUST ZUPEŁNY została wyłączona
Lip 172021
 

ODPUST ZUPEŁNY
– Penitencjaria Apostolska ogłosiła 13 maja dekret o udzieleniu odpustu z okazji
Światowego Dnia Dziadków i Osób Starszych.
– Osoby starsze mogą uzyskać odpust uczestnicząc w jednej z Mszy św. odprawianych
z okazji tego Światowego Dnia.
– Z uwagi na nadal utrzymujący się stan zagrożenia zdrowia i fakt, że niektórzy
seniorzy nie będą mogli osobiście uczestniczyć we Mszy św. z powodów
zdrowotnych, odpust obejmie również tych, którzy będą uczestniczyli we Mszy za
pośrednictwem telewizji, radia lub Internetu.
-Udziela się także odpustu tym wszystkim, którzy w tym Światowym Dniu wykonają
„uczynek miłosierdzia”, odwiedzając samotną osobę starszą.
– W miejscach, gdzie władze publiczne wyraźnie zabraniają osobistych odwiedzin, aby
uniknąć zarażenia, możliwe jest także uzyskanie odpustu poprzez spotkanie
wirtualne.

 Zamieszczone przez o 09:18

ORĘDZIE OJCA ŚWIĘTEGO NA ŚWIATOWY DZIEŃ DZIADKÓW I OSÓB STARSZYCH

 Aktualności  Możliwość komentowania ORĘDZIE OJCA ŚWIĘTEGO NA ŚWIATOWY DZIEŃ DZIADKÓW I OSÓB STARSZYCH została wyłączona
Lip 172021
 

ORĘDZIE OJCA ŚWIĘTEGO NA ŚWIATOWY DZIEŃ DZIADKÓW I OSÓB STARSZYCH
„JA JESTEM Z TOBĄ PRZEZ WSZYSTKIE DNI”

Drodzy dziadkowie, drogie babcie,
„Ja jestem z tobą przez wszystkie dni” (por. Mt 28, 20) – to obietnica, jaką Pan złożył
uczniom zanim wstąpił do Nieba i którą dziś powtarza także Tobie, drogi dziadku i droga
babciu. Tobie. „Ja jestem z tobą przez wszystkie dni”, to także słowa, które jako Biskup
Rzymu i jako osoba starsza jak Ty, chciałbym skierować do Ciebie, z okazji tego
pierwszego Światowego Dnia Dziadków i Osób Starszych: cały Kościół jest blisko Ciebie –
mówiąc lepiej: jest blisko nas – troszczy się o Ciebie, kocha Cię i nie chce Cię opuścić!
Dobrze wiem, że to przesłanie dociera do Ciebie w trudnym czasie: pandemia okazała
się nieoczekiwaną i gwałtowną burzą, ciężką próbą, która uderzyła w życie każdego, a z
nami, starszymi, obeszła się w sposób szczególny, w sposób jeszcze cięższy. Wielu z nas
chorowało i wielu odeszło, albo było świadkami tego, jak gasło życie ich małżonków i
bliskich; jakże liczni byli zmuszeni do bardzo długiego trwania w samotności,
odizolowaniu.
Pan zna każde z cierpień, jakich doświadczyliśmy w tym czasie. Jest blisko tych, którzy
doświadczają bolesnego odsunięcia na bok; nasza samotność – która stała się jeszcze
cięższą w czasie pandemii – nie jest Mu obojętna. Tradycja przekazuje, że także św.
Joachim, dziadek Jezusa, był oddalony od swej wspólnoty, ponieważ nie miał dzieci; jego
życie – tak, jak życie jego małżonki Anny – było uważane za bezwartościowe. Jednak Pan
posłał do niego anioła, by go pocieszył. Kiedy on, zasmucony, pozostawał poza bramami
miasta, ukazał mu się Boży posłaniec, aby powiedzieć mu: „Joachimie, Joachimie!
Wysłuchał Pan Bóg twoją natarczywą modlitwę”[1]. Giotto na swoim słynnym fresku[2]
zdaje się łączyć tę nocną scenę z jedną z tak wielu bezsennych nocy, do których wielu z
nas jest przyzwyczajonych, a które są przepełnione wspomnieniami, zmartwieniami i
pragnieniami.
Ale także wówczas, gdy wszystko wydaje się pogrążone w mroku, jak podczas tych
miesięcy pandemii, Pan nie przestaje posyłać aniołów, aby ukoić naszą samotność i
powtarzać nam: „Ja jestem z tobą przez wszystkie dni”. Mówi to do Ciebie, mówi to do
mnie, do wszystkich. I to jest istotą tego pierwszego Dnia, który pragnąłem aby był
obchodzony po raz pierwszy właśnie w tym roku, po długim czasie izolacji i wciąż
powolnym odradzaniu się życia społecznego: aby każdego dziadka, każdą babcię, każdą
osobę starszą – zwłaszcza tych spośród nas, którzy są najbardziej samotni –
odwiedził anioł!
Czasem ci aniołowie mają twarze naszych wnuków, czasem członków rodziny, dawnych
przyjaciół lub tych, których poznaliśmy właśnie w tych trudnych chwilach. W tym czasie
1
nauczyliśmy się rozumieć, jak ważne są dla każdego z nas objęcia i odwiedziny, i jakże
zasmuca mnie fakt, że w niektórych miejscach nie są one jeszcze możliwe!
Pan jednakże wysyła nam swoich posłańców także za pośrednictwem Słowa Bożego. Nie
pozwala, aby go kiedykolwiek zabrakło w naszym życiu. Czytajmy każdego dnia kartę
Ewangelii, módlmy się Psalmami, czytajmy proroków! Będziemy wzruszeni wiernością
Pana. Pismo pomoże nam także zrozumieć to, o co Pan prosi dziś w naszym życiu. On
bowiem posyła robotników do swej winnicy o każdej porze dnia (por. Mt 20, 1-16) i w
każdym okresie życia. Ja też mogę zaświadczyć, że otrzymałem wezwanie, by zostać
Biskupem Rzymu, kiedy osiągnąłem, że tak powiem, wiek emerytalny i wyobrażałem
sobie, że nie będę już mógł zrobić zbyt wiele nowego. Pan jest zawsze blisko nas –
zawsze – z nowymi zaproszeniami, z nowymi słowami, ze Swym pocieszeniem, zawsze
blisko nas. Wiecie, że Pan jest wieczny i nigdy nie udaje się na emeryturę. Nigdy.
W Ewangelii wg św. Mateusza, Jezus mówi do Apostołów: „Idźcie więc i nauczajcie
wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je
zachowywać wszystko, co wam przykazałem” (28, 19-20). Te słowa skierowane są dziś
także do nas i pomagają nam lepiej zrozumieć, że naszym powołaniem jest strzeżenie
korzeni, przekazywanie wiary młodym i zaopiekowanie się najmniejszymi. Wsłuchajcie
się w to dobrze: jakie jest nasze powołanie dziś, w naszym wieku? Strzeżenie korzeni,
przekazywanie wiary młodym i zaopiekowanie się najmniejszymi. Nie zapominajcie o
tym.
Nie ważne, ile masz lat, czy jeszcze pracujesz, czy już nie, czy zostałeś sam, czy też masz
rodzinę, czy jesteś babcią lub dziadkiem od młodszych lat czy też trochę później, czy
jesteś nadal samodzielny, czy też potrzebujesz pomocy – ponieważ nie istnieje wiek
emerytalny, jeśli chodzi o zadanie głoszenia Ewangelii, zadanie przekazywania tradycji
wnukom. Trzeba wyruszyć w drogę i, przede wszystkim, wznieść się ponad swoje
ograniczenia, aby podjąć coś nowego.
W tym kluczowym momencie historii, także dla Ciebie istnieje więc pewne odnowione
powołanie. Zapytasz: ale jak to możliwe? Moje siły się wyczerpują, nie sądzę, bym mógł
wiele uczynić. W jaki sposób mam zacząć zachowywać się w nowy sposób, kiedy
przyzwyczajenia stały się regułami mojego istnienia? W jaki sposób mam się poświęcić
biedniejszemu ode mnie, kiedy tak bardzo przejmuję się już moją rodziną? W jaki
sposób mogę rozszerzyć moje spojrzenie, jeśli nie wolno mi nawet wyjść poza dom, w
którym mieszkam? Czy moja samotność nie jest zbyt ciężkim głazem? Ilu z was stawia
sobie to pytanie: czy moja samotność nie jest zbyt ciężkim głazem? Także Jezus usłyszał
podobne pytanie, zadane mu przez Nikodema, który zapytał Go: „Jakżeż może się
człowiek narodzić będąc starcem” (J 3, 4). Może się to dokonać, odpowiada Pan, przez
otwarcie serca na działanie Ducha Świętego, który wieje, gdzie chce. Ducha Świętego z
jego wolnością podążania wszędzie i czynienia tego, co pragnie.
2
Jak powtarzałem wielokrotnie, z kryzysu, w którym znalazł się świat, nie wyjdziemy tacy
sami: wyjdziemy lepsi albo gorsi. I „daj Boże, aby (…) nie było to kolejne poważne
wydarzenie dziejowe, z którego nie potrafimy wyciągnąć lekcji”. Jesteśmy uparci!
„Obyśmy nie zapomnieli o osobach starszych, które zmarły z powodu braku
respiratorów (…). Oby tak wielkie cierpienie nie było daremne, obyśmy przeszli do
nowego sposobu życia i odkryli raz na zawsze, że potrzebujemy siebie nawzajem i
jesteśmy dłużnikami jedni drugich, aby ludzkość mogła odrodzić się” (Enc. Fratelli tutti,
35). Nikt nie zbawia się sam. Jesteśmy dłużnikami jedni drugich. Wszyscy braćmi.
W tej perspektywie, chciałbym powiedzieć Ci, że jesteś potrzebny do tworzenia, w
braterstwie i przyjaźni społecznej, jutrzejszego świata: tego, w którym będziemy żyć –
my, wspólnie z naszymi dziećmi i wnukami – kiedy ustanie burza. Wszyscy „bądźmy
aktywni w rehabilitacji i wspieraniu zranionych społeczeństw” (tamże, 77). Wśród
rozmaitych filarów, które muszą dźwigać tę nową konstrukcję, znajdują się trzy, które
Ty, lepiej niż inni, możesz pomóc wznieść. Trzy filary: marzenia, pamięć i modlitwa.
Bliskość Pana da siłę, także najbardziej kruchym spośród nas, aby wyruszyć w tę nową
drogę: drogami marzeń, pamięci i modlitwy.
Prorok Joel wypowiedział kiedyś tę obietnicę: „starcy wasi będą śnili, a młodzieńcy wasi
będą mieli widzenia” (Jl 3,1). Przyszłość świata znajduje się w tym przymierzu pomiędzy
młodymi i starszymi. Kto, jeśli nie młodzi może przyjąć marzenia starszych i nieść je
dalej? Ale do tego potrzeba, abyśmy dalej marzyli: w naszych marzeniach o
sprawiedliwości, pokoju, solidarności znajduje się ta możliwość, aby nasi młodzi mieli
nowe widzenia i abyśmy wspólnie mogli budować przyszłość. Konieczne jest także, abyś
ty dał świadectwo, że można wyjść odnowionym z doświadczenia próby. I jestem
pewien, że nie będzie ono jedynym, bo w swoim życiu doświadczyłeś ich wielu i udało Ci
się z nich wyjść. Wyciągnij wnioski także i z tego doświadczenia, by wyjść z niego teraz.
Marzenia są zatem splecione z pamięcią. Myślę o tym, jak cenna jest ta bolesna pamięć
wojny, i jak wiele nowe pokolenia mogą się z niej nauczyć na temat wartości pokoju. To
Twoim zadaniem, jako tego, kto przeżył ból wojen, jest przekazanie tego. Upamiętnianie
jest prawdziwą i właściwą misją każdej osoby starszej: pamięć i niesienie pamięć innym.
Edith Bruck, która przeżyła dramat Holokaustu, powiedziała: „nawet oświecenie
jednego tylko sumienia warte jest trudu i bólu utrzymywania żywej pamięci tego co się
wydarzyło – i dodała – Dla mnie pamięć jest życiem”[3]. Myślę też o moich dziadkach i o
tym, jak wielu z was musiało wyemigrować i wie, jak trudno jest opuścić własny dom,
jak czyni to wielu także dziś, w poszukiwaniu przyszłości. Być może niektórych z nich
mamy obok i być może to oni się nami opiekują. Ta pamięć może pomóc nam w
tworzeniu świata bardziej ludzkiego, bardziej otwartego na przyjęcie. Ale bez pamięci
nie można budować, bez fundamentów nigdy nie zbudujesz domu. Nigdy. A
fundamentem życia jest pamięć.
3
Wreszcie: modlitwa. Jak powiedział kiedyś mój poprzednik, Papież Benedykt, święty
starzec, który wciąż modli się za Kościół i dla niego pracuje: „modlitwa osób starszych
może chronić świat, pomagając mu w sposób być może bardziej skuteczny, niż wysiłki
tak wielu”[4]. Powiedział to prawie na koniec swego pontyfikatu w 2012 r. To piękne.
Twoja modlitwa jest bardzo cennym źródłem: jest płucem, bez którego Kościół i świat
nie mogą się obyć (por. Adhort. apost. Evangelii gaudium, 262). Zwłaszcza w tym tak
trudnym dla ludzkości czasie, kiedy przemierzamy, wszyscy w tej samej łodzi,
wzburzone morze pandemii, Twoje wstawiennictwo za światem i Kościołem nie jest
daremne, ale ukazuje wszystkim spokojną ufność, że dotrzemy do brzegu.
Droga babciu, drogi dziadku, kończąc to moje przesłanie, chciałbym wskazać Ci także
przykład błogosławionego – a wkrótce świętego – Karola de Foucauld. Żył on jako
pustelnik w Algierii i w tym kontekście peryferii dał świadectwo „swego pragnienia, aby
postrzegać każdego człowieka jak brata” (Enc. Fratelli tutti, 287). Jego losy pokazują, jak
bardzo, nawet w osamotnieniu na pustyni, możliwe jest wstawianie się za ubogimi
całego świata i stawanie się prawdziwie bratem i siostrą wszystkich.
Proszę Pana, aby, także dzięki jego przykładowi, każdy z nas poszerzał swoje serce i
uwrażliwiał je na cierpienie tych ostatnich, a także był zdolny wstawiać się za nimi. Aby
każdy z nas nauczył się powtarzać wszystkim, a zwłaszcza najmłodszym, te słowa
pocieszenia, które dziś usłyszeliśmy skierowane do nas: „Ja jestem z tobą przez
wszystkie dni”! Dalej, odwagi! Niech Pan wam błogosławi.

Rzym, u św. Jana na Lateranie, 31 maja, w święto Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny
FRANCISZEK

 Zamieszczone przez o 09:07

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress